Special Edition: 0.1
O Richard Dawkins όπως και οι μεγαλύτεροι “Θρύλοι” κάθε εποχης και επικρατέστερου ρεύματος, ξεχνούνε κάτι που λέγεται Α.Υ.Τ.Ο.Κ.Ρ.Ι.Τ.Ι.Κ.Η και χάνονται σε ένα πραγματικά ουτοπικό soureal per se: πως η αλήθεια τους είναι η αντικειμενική και κοσμική Υπεραλήθεια.
Eιλικρινά πιο αηδιαστική και κτηνώδης από τον ίδιο τον φανατισμό και “δικτατορισμό” της Θρησκείας. Μερικές φορές αναρωτιέμαι πραγματικά αν θα έπρεπε να είχανε καεί και άλλα βιβλία περί αλήθειας και λογικής. Μα αν το έκανα αυτό, ταυτόχρονα θα δήλωνα πως ο Hitler είχε δίκιο τελικά που έκανε τους Εβραίους σαπούνι. Και τέτοιες εγληματικές και εκτελεστικές εξομολογήσεις, δεν θα κάνω ποτέ.
Επειδή υπερβολικά πολύ επιστήμονες και ιερά τάγματα ορθολογιστών όπως οι νεο-Illuminati (το αναφέρω ποιητικά, μεταφορικά και συμβολικά) βιώνουνε την ύπαρξη τους σε μία πλασματική εικόνα όπου “Λάθη δεν γίνονται” και “Αν γίνονται είναι λάθη ανθρώπινα και μεμονομένα” θα αρχισώ να ξανασκάβω παλιά και ιστορικά de facta για τον εξής λόγος: Σπάνια (και το λέω αυτό με απόλυτη ειλικρίνεια) έχω ακούσει έναν επιστήμονα (έναν μόνο γαμημένο επιστήμονα θέλω) να πει την ιερή λέξη συγνώμη για τα εγκλήματα και τις απάνθρωπες εχθροπραξίες.
Δεν είναι ανάγκη όμως γιατί το κάνω εγώ για χάρη τους. Εύχομαι όμως η φωνές αυτών που πέθαναν χωρίς Εκείνοι να τους δουν, να τους κυνηγάνε μέρα νύχτα χωρίς κανένα σταματημό και προπάντων με μηδέν ίχνος ανοχής.
Μωρέ εντάξει, δεν νομίζω πως υποστηρίζει ο Dawkins πως γνωρίζει την “αντικειμενική και κοσμική Υπεραλήθεια”, απλά ο άνθρωπος έχει καταλήξει μετά από την έρευνά του σε κάποια συμπεράσματα (θεμιτό αυτό) και τα παρουσιάζει (θεμιτό κι αυτό).
Τώρα είναι περιττό νομίζω σε κάθε φράση του να λέει, “βέβαια αυτή είναι η δική μου άποψη και δεν θέλω να την επιβάλω σε κανέναν και δεν πάει να πει πως είναι απαραίτητα και η σωστή”.
Δηλαδή ο καθένας όταν μιλάει για κάτι που πιστεύει μπορεί να ακουστεί απόλυτος, αλλά δεν σημαίνει ότι έχει και παρωπίδες, απλά παραθέτει τις απόψεις του…
Α και κάτι τελευταίο, ο Dawkins και πολλοί άλλοι, προσπαθούν να αλλάξουν μια κατάσταση εκμετάλλευσης που επικρατεί στις χώρες τους από την εκκλησία. Δεν γίνεται να το κάνουν αυτό χωρίς να γίνουν έστω και λίγο επιθετικοί. Όταν επί 2000 χρόνια υπάρχει μία “καθιερωμένη” γνώμη και οποιαδήποτε αντίθετη ιδέα καταστέλλεται βίαια συνήθως, πρέπει να φωνάξεις πολύ δυνατά όταν έχεις να πεις κάτι διαφορετικό, αλλιώς ή δεν θα σε ακούσουν ή θα σε “φάνε”.
Είχα δει μια συζήτηση σε μια εκπομπή στην τηλεόραση και πραγματικά απορώ με την ψυχραιμία του, μιλούσε πολύ ωραία και ευγενικά και μόνο που δεν πρότειναν να τον κάψουν.
Ιοκάστη
Απριλίου 11, 2009 στίς 09:53
Για τον Dawkins κάνεις λάθος φίλε μου. Ποτέ ο Dawkins (και κανένας επιστήμονας γενικότερα) δεν επέβαλλε την όποια θεωρία του (η οποία προέρχεται από τα πειράματα και με βάση τη λογική) με το ζόρι στους υπόλοιπους (ούτε και έκαψε κανέναν επειδή διαφωνούσε μαζί του).
Εάν λοιπόν δεν συμφωνείς με τον Dawkins άποψή μου είναι να αντιπαραβάλεις τα επιχειρήματά σου εναντίον των δικών του ένα προς ένα.
Όσο για την φράση “Μερικές φορές αναρωτιέμαι πραγματικά αν θα έπρεπε να είχανε καεί και άλλα βιβλία περί αλήθειας και λογικής” νομίζω πως μάλλον την είπες πάνω στον φορτισμένο συναισθηματισμό σου.
Καλή σου μέρα!
stardust30
Απριλίου 15, 2009 στίς 08:19
Λάθος. Έχω ντοκουμέτα καθώς και άπειρες Sources όπου ο ίδιος καθώς και άλλοι πολλοί, πετροβολούν στην Τηλεόραση και στην Εφημερίδα, ή αλλιώς όπως το λέω εγώ The Art of Media το ίδιο δογματικό φανατισμό: Επιστήμη = Αλήθεια και φυσικά το άλφα το έγραψα με κεφαλαία.
Επίσης κανένας δεν μπορεί να αρνηθεί μήτε να απαρνηθεί πως τα πέτρινα χρόνια του ματεριαλισμου ξαναγυρνάνε πίσω στις φυσικές τους ρίζες; Έπος 1930, και μετά. Kαι δεν πιστεύω πως οι άνθρωποι με Σκέψη, είναι φυσικά χαρούμενοι και ευχαριστημένοι με τις εκδοχές του υλισμού και μηδενισμού οι οποίες παράγονται και αναπαράγονται με την Λοκική και όχι Ορθολογισμό.
Ο καθένας και ο κανένας μπορεί φυσικά να πει και να γράψει οτιδήποτε και για οποιονδήποτε. Όμως, περί ήθος υπάρχει κάτι που ονομάζεται “υπευθυνότητα” και ειδικά πέφτει μεγαλειώδης βάρος πάνω σε κεντρικά και φημισμένα πρόσωπα της Εποχής μας. Και ο λόγος είναι απλός και είναι ο εξής: Από πίσω τους παράγονται και αναπαράγονται γονίδιο καρκίνου. Και τι θέλω να πω με την λέξη Καρκίνος; Την λέξη “Ακόλουθος”. Και όπως φαίνεται και αποδυκνύεται χρόνο παρά χρόνο, “οι Ακόλουθοι” είναι μαζικός άσκεπτοι και απροβλημάτιστοι, ασχέτως αν ο κάθε “Ηγούμενος” έχει όλα τα δίκια του Κόσμου.
Ξέρεις πόσο πραγματικά εύκολο είναι να ισοπεδώσω την θρησκεία και την πίστη με Ορθολογισμό και την λογική και τεκμηρίωση με Ήθος;
Δηλαδή το ιδεώδης πράγμα σε μία κοινωνία είναι να ρίξουμε μπαρούτι από διαφορετικές μεριές και να κάψουμε κάτι που για άλλους είναι “ιερό” αντί να προσπαθήσουμε να περπατήσουμε όλοι μαζί με διαφορετικά βήματα πάνω σε μία γέφυρα και να οδηγηθούμε Κάπου;
Αυτό όπως είπα και πιο πάνω, ουτοπικός Οντολογισμός περί Αλήθειας μέσω εγωισμού και αλλαζονίας είναι ένας φαύλος κυκλος: γιατί θα αυτοκαταστραφεί με το ίδιο του το χαρτί. Αδιαμφισβήτητα, όταν όμως το φως πέσει πάνω στους προβαλείς, τότε ο Χάροντας παίρνει όποιον βρει μπροστά του.
Δηλαδή τώρα πρέπει να δικαιολογήσουμε τον Φανατισμό εξαιτίας των δύο χιλλιάδων χρόνων; Με τέτοιες δηλώσεις είναι σαν να τεκμηριώνουμε τον Φασισμό.
Παράδειγμα Χ και Ψ:
Ανοίγω ένα παμπάλαιο βιβλίο της Ιστορίας και ανθρωπολογικά εξετάζω τις συνέπειες που είχε μία “οντότητα” πάνω στην Ανθρωπότητα για χιλλιάδες χρόνια. Και τι κάνω για αυτό; Επνεύομαι με Ιστορική δικαιοσύνη και αποφασίζω να εκμηδενίσω The route of,Evil. Και πιο κλασσικό παράδειγμα δεν υπάρχει από τον εθνικισμό: Κάλλιστα να συλέξω εκατομμύρια Ακόλουθους και να τους περιφράξω με το παρακάτω δόγμα: Να πεθάνουνε όλοι οι φασιστές με το λαιμό τους πάνω σε μία κρεμάλα. Πλάκα πλάκα άμα μπορούσα θα το έκανα χωρίς δεύτερη σκέψη μα η Δημοκρατία αντέχει. Όπως αντέχει και ο Ορθολογισμός.
Μιλάς για εκμεταύλεση. Ξέρεις πραγματικά πόσοι εκμεταλεύση γίνεται μέσω της Επιστήμης ή μήπως να κατεβάσω έναν ολόκληρο Αιγιπτυακό πάπυρο; Ξέρεις τι εγκλήματα έχουνε γίνει στο όνομα της Επιστήμης ή μήπως πρέπει να κάνουμε τώρα μάθημα Ιστορίας;
Τέλος τα επιχειρήματα μου κολυμπάνε γύρω από αυτό τον απλό και λακωνικό λόγο: Ουδείς αναμάρτητος. Το συμπέρασμα είναι το εξής: και τα δύο χέρια (Θρησκεία και Επιστήμη) είναι και τα δύο βουτηγμένα μέσα στο αίμα και στην σαπίλα χιλιάδες χρόνια τώρα.
Συνεπώς, είναι καθαρά υποκριτικό και ψευδής να κατηγορεί ο ένας τον άλλον.
Tέλος οριστικό, για εμένα ισχύει η παρακάτω φράση: “Δεν με ενδιαφέρει Π.Ο.Σ.Ο δίκιο έχεις, αλλά πόσο άδικο έχεις” (Ιωάννης, 2009)
Fackatos
Απριλίου 17, 2009 στίς 21:26
Κατ αρχήν δε μπορώ να πω ότι δε σέβομαι τις απόψεις σου, αλλά όταν στην αρχή του σχολίου μιλάς για μηδενισμό μέσω της επιστήμης, σίγουρα δεν έχεισ καταλάβει το βασικό νόημα. Η επιστήμη μέσα από τον ορθολογισμό προσπαθεί όχι να δημιουργήσει μία τάση υλισμού- αν και σίγουρα αυτό επιδιώκεται από΄την τεχνολογία- αλλά το αντίθετο. Μέσα από την παρατήρηση και την έρευνα, τα πιο ισχυρά εργαλεία της ανθρώπινης νόησης, εκλογικεύει και διαλύει το πέπλο της άγνοιας, το οποίο ως γνωστόν είναι αυτό που συνήθςσ οδηγεί σε φανατισμό. Η γνώση αντίθετα,προάγει τη λογική και συνάμα κριτική σκέψη,κάτι που σίγουρα δεν αποτελεί χαρακτηριστικό γνώρισμα του υλισμού. Μπορώ να παραθέσω πάμπολλα παραδείγματα της ανυπλόγιστης θετικής επίδρασεις της επιστήμης στη ζωή του σύγχρονου ανθρώπου-από την ιατρική μέχρι τη φυσική. Η μη ορθολογική χρήση της επιστήμης-που είναι η τεχνολογία- δεν οφείλεται στην ίδια την πρόοδο που επιτελείται,αλλά στην ελλιπή παιδεία που χαρακτηρίζει το ανθρώπινο γένος από αρχαοτάτων χρόνων…….
olgitsa
Σεπτεμβρίου 9, 2009 στίς 19:03